केही हेरिदैन मायामा ।

रुप रङ्ग उमेर केही हेरिदैन मायामा ।
झुकाव थोर धेर केही हेरिदैन मायामा ।

जोसँग हिड्दा सुरक्षित अनुभव हो माया
न छिटो न अवेर केही हेरिदैन मायामा ।

तिमीले प्रेम गर्यौ होला पहिले कसैसँग
अब फेरी फर्केर केही हेरिदैन मायामा ।

मनले हेरेर आँखाले कैद गरिसकेपछि
दुँनियाले नचाहेर केही हेरिदैन मायामा ।

ज्योति अनिस्चित ।

दोष थियो ।

पिएर आएँ, मेरो हैन मौसमको दोष थियो ।
पिलायो साथीले पिएँ सङ्गमको दोष थियो ।

अनायासै सम्झाइदिए छोडी जाने निठुरीलाई
उनलाई देखेँ प्यालामा अनुपमको दोष थियो ।

आँखाअघि उनकै तस्विर झलझली यादमा
एकैसाथ पिइदिए पानी कमको दोष थियो ।

पुराना ती अतीत सम्झे खाटाहरु उक्के सारा
वेहोशीमै फेरि पिएँ पीडागमको दोष थियो ।

म कहाँ नशामा हुन्थे चियाकफी पिएको भए
त्यसैले त मेरो हैन खुकुरी रमको दोष थियो ।

ज्योति अनिस्चित ।
२०७४-१२-२१ 

भुल भयो ।

तिमीलाई आफ्नु मुटु दिनु भुल भयो ।
बोकेर प्रेमको त्यन्द्रो झिनु भुल भयो ।

म पछीका हजारौं हेरेर हासेकी रैछौ
मेरै लागि हो भनि मस्किनु भुल भयो ।

जसोतसो विपनामा आफैलाई सम्झाउँथे
सपनामा तिमीलाई कल्पिनु भुल भयो ।

तिमीले महत्वकांक्षाको इटहरु थप्दै गर्दा
मेरो सानो झुपडी भात्किनु भुल भयो ।

यी हजारौ मनहरुमा तिमीलाई रोजेपछि
तिमी आफ्नै हौ भनि सम्झिनु भुल भयो ।

वैशमा तिम्रा सहयोगी हातहरु धेरै रैछन्
म छु भनी तिम्रो छेउमा उभिनु भुल भयो ।

म तरेली परेर खोलीछेउमा तिमी बगिगयौ
नियतीको दोष म त्यही अडिनु भुल भयो ।

ज्योति खतिवडा अनिश्चित ।
२०७४-१२-२३ 

एक दिन अवश्य आउँछ

एकातिर अनमोल जीवनको सन्चय हुन्छ ।
अर्कोतिर कहालीलाग्दो मृत्युको भय हुन्छ ।

यो स्वार्थी दुनियाँमा खुट्टा तानी चड्नुपर्ने
दुनियाँ पराजित भए उसको विजय हुन्छ ।

ऊ आँखामा छारो हाल्छ अरु अन्धा हुन्छन्
परीक्षा दिनु अगावै परीक्षाफल तय हुन्छ ।

मैले देखेको यथार्थ सबै सपना भैदिन्छ
जब पाउ मोल्नेको पक्षमा निर्णय हुन्छ ।

एक दिन अवश्य आउँछ सत्य त डग्दैन
त्यो दिन मात्र ती धमीराहरुको क्षय हुन्छ ।

ज्योति अनिश्चित ।
२०७४-१२-२०
१०:५० मध्यान्ह

अन्तिम हुन सक्छ ।

थाहा छैन भोलीको बिहानी अन्तिम हुन सक्छ ।
तिमीसँगको मेरो चिनजानी अन्तिम हुन सक्छ ।

मेरो भारी टाउकोको भार हर रात बोक्ने गर्छ
नबोके नि हुन्छ अब सिरानी अन्तिम हुन सक्छ ।

के दियौ मलाई माया खुशी घृणा सम्मान या प्रेम
सायद मलाई तिम्रो निसानी अन्तिम हुन सक्छ ।

घामजुन अस्ताए नि उदाउँछ्न अर्को प्रहरमा
म उदाउन्न मेरो यो कहानी अन्तिम हुन सक्छ ।

तिमी हैनौ पहिलो मेरो अन्तिममा शंका छैन
भनि दिन सक्थें किटानी अन्तिम हुन सक्छ ।

ज्योति अनिश्चित । 

तिम्रो माया लुकाएँ भने ?

सक्दिन म लुकाउन केवल तिम्रो माया लुकाएँ भने ?
न्यानो मायाको पोको सानु तिम्रोलागि फुकाएँ भने ?

जुनीभरी तिम्रो साथ छोड्दिन म तिमी मेरी हुनुपर्छ
सारा तिम्रा चाहनाहरु पुरा गर्दिन्छु भनि चुकाएँ भने ?

पस्केर माया मुटुबाट तिम्रो खातिर मुटु नै रित्याएर
कोरेर सचित्र तिमीलाई मुटुमा तिम्रो मन दुखाएँ भने ?

टाढा हुन्छु कि समिपमै राख्छौ मलाई कृपया भनिदेउ
म तिमीलाई प्यार गर्छु सानु भन्न हिम्मत जुटाएँ भने ?

रचना ज्योति अनिश्चित । 

नयाँ कहानी तिमी ।

सुसस्कार अनि स्वभिमानी व्यहभारकी खानी तिमी ।
स्वरमा माधुर्यता अनि परिपक्क प्यारी सानी तिमी ।

मिथ्या होला सारा संसार परन्तु अस्लिसा हुने छैनन
तारा जुन भन के माग्छौ उपहार ए मेरी रानी तिमी ।

घिसारेर तनमन सारा मेरो तिमीसामु आउँला सानु
मिल्छ मिल्दैन भन भेट्न; लेख्न नयाँ कहानी तिमी ।

रेशा धमनी र शिराहरुमा नि  तिम्रै नाउँ बगाउँला
तरौँला सँगै प्रेमसागरमा हुनेछैन आत्मग्लानी तिमी ।

रचना ज्योति अनिश्चित ।
समर्पण

सुशील बुहारीको चाहना

रुप र यौवनको चाहना नजरको हुन्छ ।
मिठो र गहकिलो कुरा अधरको हुन्छ ।

समिनामा केहि खास त अवश्य हुनुपर्छ
र त तिमीसँगै जिउने चाह रहरको हुन्छ ।

तिम्रो बारे सुने पछी लाग्यो तिमीजस्तै
सुशील बुहारीको चाहना घरको हुन्छ ।

तिम्रो व्यक्त्तिवदेखी प्रवावित भएर हेर
हराभरा भैदिने इच्छा बन्जरको हुन्छ ।

सम्झनाका तरेलीहरु जसरी बगिदिन्छन्
बगाइदिने पानी सायद नहरको हुन्छ ।

तिमी यसै आत्मिय लाग्यौ थाहा छैन किन ?
न कोही थियो तिमीजस्तो न अर्को हुन्छ । 

नराख्नु है साथी ।

मनभित्र द्वेष अनि अहमं भाव नराख्नु है साथी ।
हिजो झ्यापको बेलाको हिसाव नराख्नु है साथी ।

शंकर कविता आदित्य नविनलाई गरेँ हुँला गाली
तिनै शब्द ओल्टाइपल्टाइ लगाव नराख्नु है साथी ।

सुनेँ नितेशले अलिक बढी चित्त दुखाका छन् रे
कहिलेकाहीको भुल हो नकाव नराख्नु है साथी ।

छन दृस्टान्त धेरै गुनासा पनि दिपकबाट होला
सधै एउटै कुराले फेरि दवाव नराख्नु है साथी ।

सुरेशलाई पनि छ्यापिदिएछु सराव सरावी भएर
भूलबस् भनि विर्सिदिएस् अफाव नराख्नु है साथी ।

विराट अजय संजय हरिलाई नि केहि भन्याभए
फेरि पनि माफी माग्छु अफवाह नराख्नु है साथी ।

सुमन टेकु पुष्प रोमन प्रकाश अरुण दाइ पनि
एस्तै रह्यो MSc विदाइ रिसराग नराख्नु है साथी ।

मिल्यौ मिलनको साथ, युगल मामाको मिलनमा
काडा पनि बिझ्न सक्छ गुलाव नराख्नु है साथी ।

हिजो सराव बोल्यो होला आज ज्योती बोल्दैछ
खाली पेटमा विन्ती अब सराव नराख्नु है साथी ।

आफैँलाई बगाइदिएर ।

सम्झनाका तरेलीहरुमा आफैँलाई बगाइदिएर ।
भिजेका यी परेलीहरुमा आफैँलाई बगाइदिएर ।
एउटा हारेको कथा भन्छु सुन्ने हिम्मत छ संघी
सहेँलीबिच अकेलीहरुमा आफैँलाई बगाइदिएर ।

काँडा पनि बगैँचामा रमाउँदैथ्यो फुलहरु माझ ।
एक्लो किन भयो होला फुलबिच काँडा आज ।
बगैँचा त्यै थियो बगैँचे पनि, किन्तु फरक थ्यो
स्थानविशेष, काँडालाई पाउ र फुललाई ताज ।

जुन काँडा गड्यो आँखामा अनि विजायो मुटुमा ।
किन हिजो फेरि त्यही काँडा पनि सुहायो मुटुमा ।
प्रत्यक पलपिच्छे फरक हुन्छ कि चक्षुको दृष्टिकोण
हिजोअस्ती हसाउने मायाले आज रुवायो मुटुमा ।

फाँसी दिएपछि ।

लगनगाँठो पराइले नि अब कसी दिएपछि ।
हाल मेरो के सोध्छौ संघी फाँसी दिएपछि ।

दवेको भाव बाहिर आउला विन्ती नपिलाउ
मन रोए नि हाँसीदिए उनी हाँसी दिएपछि ।

नहिँडेको बाटो हिँडेछु सायद मेरो भुल थियो
पुर्याइ घाट नविन नाता कठै गाँसी दिएपछि ।

अनिस्चित ज्योति । 

My Feelings for you

केवल सुन्य सुन्यतामा

एकोहोरो एकनासले

एउटा तस्विर

मेरो मानस्पटलमा छाउँछ ।

मनमनै हल्चल मच्चाउँछ ।

हरपल सम्झनामा सानु

तिम्रो मात्रै याद आउँछ ।

अहँ …

थाह छैन

कि यो प्रेम

या आकर्षण हो ?

तर यत्ति भन्न सक्छु कि

यो छोटो पलमा

जति तिमी आत्मिय भयौ

लाग्छ…

जुनिभर यसरी नै

आत्मिय भइरहनेछौ ।

तिमी सँधैसँधै

प्रीय भइरहनेछौ ।

नसोध मलाइ

किन कसरी

आत्मिय भएँ भनेर ?

जुन र फुल मन

नपराउनेहरु कमै हुन्छन ।

तिमी यति सुन्दर छौ कि

मन पराउनेहरु जम्मै हुन्छन ।

मलाइ पुर्ण कवज

र मिठो लवज मन पर्छ ।

राम्रो संस्कार र

प्यार अपार मन पर्छ ।

खोजिहेरेँ तिम्रो मुटुभित्र

पाएँ मैले सचित्र

मन सुन्दर निर्मल र पवित्र ।

तिमी भन्छौ नि

सानो कुराले नि

विझाउँछ भनेर ।

सानै कुराले नि

मन रुवाउँछ भनेर ।

यस्तै सुक्ष्म कुरा

खेलाउनाले

तिमीसँग हरेक दिन

वार्तालापमा आउनाले

देख्ने यी नयनले

तिमिलाई नै हेरिदिँदा ।

मनभित्रको प्रेमिला भावले

तिमीलाई नै बेरिदिँदा ।

कहिलेबाट तिमीलाई

मन पराएछु

थाहै भएन ।

यी आँखालाई

अरु कोही

चाहै भएन ।

प्रज्ञा …

चाहनाले नेटो काट्छ ।

हरेक चाह पुरा हुदैनन्

एकतर्फी नै सहि

प्रेम झुटा र अधुरा हुदैनन् ।

म तिमीलाई प्रेम गर्छु ।

तिमीतर्फ बाट प्रेम हुनु

जरुरी ठान्दिन ।

मेरा भावनाहरु पोखिदिएँ

अरु केही कदापी मान्दिन ।

केवल तिमीबाट स्विकृती

या तिरस्कार

तिम्रो जो विचार ।

टुङ्गियो सम्बन्ध

टुङ्गियो सम्बन्ध कारण मेरो मज्बुरी थियो ।
आखिर किन टुङ्गियो उनको उजुरी थियो ।

व्यर्थै मृगको पछी कुदिरहे चक्षुभ्रम भएर 
सारा वनमा सुवाश छर्ने त कस्तुरी थियो ।

सामिप्यताको आभाष मैले कहिल्यै गरिन
सयौं फड्कोको उनको मेरो दुरी थियो ।

सायद बडारिन्नथ्यो होला प्रेमको कसिङ्गर
आफैँ उडाइ लाने मौनताको हुरी थियो ।

सम्बन्धको औचित्य रहदैरहन्न माया नभए
मनमुटु एक नभइ केवल एक धुरी थियो ।

ज्योति अनिश्चित ।

I Love You.

To the all worldly pleasure lies.

My heart leaps up and away flies.

Just by the thoughts of yours Punam

I lose my thirst and appetite often.

Your simplicity and tactfulness

I feel your every words caress.

Who could be so lovingly thy?

A fairy of beauty, a false lie.

I am in love with you, not

I forget to forget you but;

I loved the way how you share

Your feelings, with at most care.

I even had no chance to have a meet.

You are the inspiration in every writ.

I had ever failed to trace a blemish

You would be mine my ultimate wish.

Deep in my sleep, I see your face

Your remembrance at every pace.

Thousands of obstacles I could bear

Your amiable voice I would hear.

Let you be my trailblazer ever

I swear, I would let you down never.

My words may fail to describe you

Simply these little words, I Love You.

तस्विर तिम्रो थियो ।

एउटा आकृती बनेछ नेत्रपटलमा तस्विर तिम्रो थियो ।
मेरो मनमस्तिस्क मानस्पटलमा तस्विर तिम्रो थियो ।

केवल दुइ दिनमै कस्तो आत्मियता बढेछ थाहा भएन
यादमा आइरहन्छौ पलपलमा तस्विर तिम्रो थियो ।

तिम्रो यादको फिलिङ्गो बोकेर निदाउनै सकिन प्रिया
मैले ओड्ने च्यादर मलमलमा तस्विर तिम्रो थियो ।

तिमीसँग कुरा भइरहँदा तिम्रा अभिव्यक्तिहरुले सानु
ती आँखामा दोषी हुन्न हरपलमा तस्विर तिम्रो थियो ।

तिमीसँग प्यार होला नहोला सानु त्यो पाटो एकातिर
प्रगतिथुम्की चुमेको हेरुँ अटलमा तस्विर तिम्रो थियो ।

सानु एउटा गुनासो थियो, सायद गुनासो हुनेछैन अब
हटोस् सारा तारा परिक्षाफलमा तस्विर तिम्रो थियो ।

बढ्न सके ।

प्रगतिथुम्कितिर पाइला अघी बढ्न सके ।
ज्ञानको ज्योती छर्नलाई तिमी पढ्न सके ।

घिस्रीएर आउला प्रज्ञा बरु हात पाउ टेकि
मिर्मिरेमा शिखरपथ हजारसिढी चड्न सके ।

रेसा धमनी र शिराहरुमा तिम्रो नाउँ बग्नेछ
एकै लक्ष्य त्यो भए त्यसमै तिमी अड्न सके ।

डरै नभए ।

त्यो तिम्रो मनको भरै नभए ।
तिम्रो मन बहकिने डरै नभए ।

सायद म नि रहन्न थिएँ होला
मायालुको यदि शहरै नभए ।

यहाँ आत्मियताको छहारी छ
र पो लाग्छ आफ्नै घरै नभए ।

तिम्रो परेलीमा बास पाएँ भने
न्यानो हुनेथ्यो च्यादरै नभए ।

कसरी पसेँ म ?

निर्मोहीकै जालमा संघी कसरी फसेँ म ?
जान्दाजान्दै एकोहोरो कसरी पसेँ म ?

म माया लाउँदिन अफाव हुन्छ भन्थेँ
बस्दिन सम्बन्धमा भनि कसरी बसेँ म ?

मायालुको अंगालो प्यारो दोहोरो भए
हैन भने पासो गलामा कसरी कसेँ म ?

लाग्छ तिमीसँग प्रेम हुनु विडम्बना भयो
आफै प्रेम गरी आफैलाई कसरी डसे म ?

उस्तै उस्तै लाग्यो ।

मान्छे र बादर उस्तै उस्तै लाग्यो ।
चिहान र घर उस्तै उस्तै लाग्यो ।

मान्छे जस्तै देखिन्छन् यी मुर्कुटाहरु
मसानघाट र शहर उस्तै उस्तै लाग्यो ।

तिमीले धोका दिइ विष पिलाएपछि
अमृत र जहर उस्तै उस्तै लाग्यो ।

म मरेपछी पठाइदिनु आमालाई
खरानी र खबर उस्तै उस्तै लाग्यो ।

हेरी बिर्सिदिएँ ।

नक्षत्रमा लाखौं तारा जुनलाई हेरी बिर्सिदिएँ ।
मेरा अतितका प्रेमकथा उनलाई हेरी बिर्सिदिएँ ।

आलाप र शब्द खड्किरह्यो तैपनि सुनिरहेँ
संगीत बेजोड थियो ; धुनलाई हेरी बिर्सिदिएँ ।

दुस्मनहरु भन्दा पनि आफन्तबाटै रिस उठ्छ
अनि आफै सम्झाउछु खुनलाई हेरी बिर्सिदिएँ ।

सिलस्वभाव र लवज बडो खास लाग्छ मलाई
चाहिन्न सृङ्गार अनि सुनलाई हेरी बिर्सिदिएँ ।

सयौ बार नराम्रो होस अन्तिममा ऊ झुक्छ भने
प्रायस्चित हो ठुलो कुरा गुनलाई हेरी बिर्सिदिएँ ।